Η ανακάλυψη, σύμφωνα με το Live Science, έγινε από ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ουάσιγκτον, υπό τον Τζόζεφ Κόρμπο, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Plos ONE. Σύμφωνα με την μελέτη, «η οργάνωση των υποδοχέων του φωτός στον αμφιβληστροειδή των κοτόπουλων είναι κατά πολύ ανώτερη από αυτή που συναντάμε στους περισσότερους αμφιβληστροειδείς και σίγουρα ανώτερη σε σχέση με τους αμφιβληστροειδείς των περισσότερων θηλαστικών». Η νυχτερινή όραση εξαρτάται από φωτοευαίσθητους υποδοχείς στον αμφιβληστροειδή που λέγονται ραβδία, ενώ η όραση τη μέρα εξαρτάται από αντίστοιχους υποδοχείς που λέγονται κώνοι. Τα κοτόπουλα και γενικότερα τα πουλιά οφείλουν αυτή την ανώτερη έγχρωμη όρασή τους στο γεγονός ότι δεν χρειάστηκε να περάσουν μια μακρά περίοδο της εξελικτικής ιστορίας τους στο σκοτάδι, σύμφωνα με τον Κόρμπο. Για μια μεγάλη χρονική περίοδο, όταν στη Γη κυριαρχούσαν οι δεινόσαυροι (που καταδυνάστευαν και απειλούσαν τα άλλα είδη), τα περισσότερα θηλαστικά είχαν υποχρεωθεί να καταφύγουν, επί πολλά εκατομμύρια χρόνια, στο σκοτάδι της υπόγειας ζωής κάτω από την επιφάνεια του εδάφους– όχι όμως και τα πουλιά, που πιστεύεται ότι προήλθαν από τους δεινόσαυρους, με συνέπεια οι σημερινοί απόγονοί τους να διαθέτουν περισσότερους τύπους κώνων σε σχέση με τα θηλαστικά.
Ο ανθρώπινος αμφιβληστροειδής είναι ευαίσθητος σε συγκεκριμένα μήκη κύματος του φωτός, που αντιστοιχούν στο πράσινο, το μπλε και το κόκκινο χρώμα. Ο αμφιβληστροειδής των πουλιών έχει επιπροσθέτως κώνους που τους επιτρέπουν να ανιχνεύουν το μήκος κύματος του βιολετί χρώματος. Ο Κόρμπο εκτιμά ότι αυτή η πρόσθετη χρωματική ευαισθησία των ματιών των πουλιών τα βοηθά είτε να βρίσκουν σύντροφο, βλέποντας καλύτερα τα πλούσια χρώματα στο φτέρωμά του, είτε να βρίσκουν την τροφή τους, εντοπίζοντάς και ξεχωρίζοντας τους διαφόρους καρπούς στα δέντρα ανάλογα με τα χρώματά τους.






























































































0 σχόλια
Δημοσίευση σχολίου